Obszary podbiegunowe

Nieustanna ciemność i temperatury poniżej zera w czasie zimy sprawiają, że obszary biegunowe są najmniej gościnnymi miejscami na Ziemi. Jednakże w czasie krótkiego lata pojawia się tam wiele różnorodnych organizmów. Stacja badawcza Wostok jest położona w sercu antarktycznego lądolodu w najzimniejszym miejscu na Ziemi. W czasie ocieplenia temperatura powietrza może wzrosnąć tam do -21°C, ale średnia temperatura lata wynosi -33°C. Średnia temperatura powietrza w zimie wynosi -68°C, a najniższa zanotowana tam to -88°C. Zimowe stonce nigdy nie wznosi się ponad blady horyzont, toteż przez sześć miesięcy w roku kontynent antarktyczny spowija ciemność. Skaliste podłoże jest przykryte powłoką lodu, którego grubość miejscami wynosi dwa kilometry. Powstawał on warstwa po warstwie przez miliony lat ze śniegu, który nigdy nie topniał. Śnieg nagromadzał się powoli, gdyż roczne opady atmosferyczne na większości obszaru centralnej Antarktydy są bardzo małe i są odpowiednikiem mniej więcej 200 milimetrów słupa deszczu, a więc mniej niż na Saharze.